Column 2024


DE SCHNABBELTOUR   Ik was natuurlijk naar Amsterdam gekomen om naar de toneelschool te gaan, en vervolgens een plek op een toneel te veroveren. Ik kwam bij het gezelschap van Wim Kan terecht, waar ik drie jaar in drie programma’s meespeelde. Maar er waren ook perioden, waarin het werk dun […]

Column-nr24-2024


DRAMATISCH VERLIES   Ster-reclames sla ik meestal over. Die stoel van Willeke Alberti wil ik niet. En een traplift…doodeng. Een keer geprobeerd…..nooit meer. Maar één Sterspot, daar is een menselijk drama zo vet uitgebakken…daar zit ik met betraande ogen naar te kijken. Dat is die intens verdrietige man, die in […]

Column-nr23-2024


JUBILEUM   Mijn derde zoon zong.  Eerst  op de kleuterschool, later op de basisschool. En plotseling was die kinderstem anders gaan zingen. Hij zong als een gitaar: djeng djeng djeng. Ik zei tegen mijn man: “Hij zingt als een gitaar. Hij moet een gitaar hebben” Nu was ons huis al […]

Column-nr22-2024



VOORSTELLING 4 MEI ‘NA DE DAM’   Je hebt ooit, al een jaar of vijf geleden voor het Algemeen Dagblad je hart geopend, door je eigen kinderherinneringen aan de oorlog 1940 – 1945 op te schrijven vanaf het begin op 10 mei 1940 tot en met de bevrijding in mei […]

Column-nr21-2024


NA DE DAM Mij werd gevraagd voor een aantal jonge mensen en kinderen mijn oorlogsverhaal te vertellen. Ik ben bijna tweeënnegentig jaar, een van de weinige overlevenden van die oorlog, die het nog uit eigen beleving kunnen navertellen. Zodat zij, met mijn herinneringen aan de tweede wereldoorlog, een nieuwe voorstelling […]

Column-nr20-2024


DE NIEUWE THUISHULP   Ik kijk nieuwsgierig in de gang. Daar is ze, de nieuwe hulp, Mina. Om de hoek in de gang waar ik woon komt een figuur geheel in zwart gekleed, met een sluier, ook zwart. “Ik ben Mina”, stelt ze zich voor en hangt haar sluier te […]

Column-nr19-2024



HAAR LEVENSGROOT PORTRET HANGT NOG STEEDS BIJ MIJ AAN DE MUUR   Ik heb haar portret vanaf mijn drieëntwintigste jaar met me mee gesjouwd, van lekkende zolder naar klein huis in een zeventiende-eeuws hofje, en alles daar tussenin. Terwijl ik zit te schrijven kijk ik even over mijn linker schouder […]

Column-nr18-2024


HOE KWAM IK ER TOE COLUMNS TE SCHRIJVEN? Op de middelbare school schreef ik een kort verhaal, dat beloond werd met een acht en de opmerking: “te kort”. Daarmee was de toon gezet. Het duurde nog jaren voordat ik van schrijven mijn werk maakte. Ik heb jarenlang cabaret gespeeld, bij […]

Column-nr17-2024


Onderstaande column is een opvolging van nummer 60 van vorig jaar welke u hier kunt lezen. DE OOIEVAREN (2) Treurig bericht uit Kalenberg, de heerlijke plek waar ik jaren heb genoten van een van de mooiste plekken van Overijssel, aan het water. De plek, waar we al het geld dat […]

Column-nr16-2024